Kom knutselend de winter door

Zodra je naar buiten kijkt weet je het weer: de tijd dat de kinderen uren in de tuin konden spelen is voorbij. Voor ons liggen een paar lange maanden waarin we de kinderen binnen bezig moeten houden. Een paar maanden waarin we soms knettergek zullen worden en echt geen idee meer hebben wat we die "schatten" nu weer kunnen laten doen.

Geen nood want...... Houtspel schiet te hulp! We hebben een paar prachtige houten knutselspullen toegevoegd waarmee je kinderen zeker een middagje zoet zullen zijn en het beste van alles: ook daarna kunnen ze er nog uren mee spelen!

Wat dacht je van de houten trekpoppen? Deze prachtige tovenaar en prinses zijn niet alleen heel leuk te versieren, daarna zijn ze ook nog eens hartstikke leuk om op te hangen en mee te spelen. De tovenaar is 16cm hoog en de prinses is 16 cm breed. Beiden worden helemaal af geleverd en hoeven alleen maar ingekleurd te worden. 

Ook erg leuk om te doen tijdens een verjaardagspartijtje. Onbetaalbaar denk je nu? Nee hoor, zowel de prinses als de tovenaar kosten maar €2,50 per stuk!

Zijn je kinderen al wat te oud voor trekpoppen of toe aan een grotere uitdaging? Ook daar hebben we nu iets heel erg leuks voor in het assortiment, wat dacht je van deze 20-delige houten puzzel boerderij? Het geheel is 20 x 20 cm breed en de houten panelen om op te zetten zijn zo'n 12 cm hoog. Het onderstuk bestaat uit 16 houten puzzelstukjes en daarbij wordt een tractor met houdertje en 2 houten achterpanelen geleverd. Niet alleen ontzettend leuk om zelf in te kleuren maar ook daarna kan er nog heel lang mee gespeeld en gepuzzeld worden!
De prijs: €5,75!

Romantiek in het ridderleven

Het is al een paar weken geleden dat de prinses besloot met ridder Peerbooms mee te gaan. En het was de beste beslissing van haar leven tot nu toe. Niet alleen zagen ze dingen die zij nog nooit gezien had (de laatste jaren had de prinses vooral haar zolderkamer gezien wachtend op haar prins op het witte paard). Het was ook wel heel gezellig met ridder Peerbooms.

Overdag reden ze op hun paarden en praatten en praatten ze. Het was vreemd want ze hadden elkaar zoveel te vertellen.... Dingen die prinses Prinsilla nog nooooit aan iemand gezegd had wilde ze opeens allemaal aan ridder Peerbooms vertellen. Zelfs de meest gênantste momenten van haar leven wilde ze opeens delen en het raarste was, als de ogen van ridder Peerbooms begonnen te schitteren van een ingehouden lach moest ze zelf er ook om lachen, hoe erg het toen ook was geweest.

's Avonds zochten ze een afgelegen plekje om een beschut bedje te maken of sliepen ze in een herberg. Prinses Prinsilla had wel gehoord van herbergen, dat zijn plaatsen waar het gewone gepeupel zich ophoud met goedkoop eten en vooral veel bier. Plaatsen die een net prinsesje natuurlijk vermijdt, waar een nette prinses met een grote boog omheen rijdt. Maar wat blijkt, herbergen zijn geweldig. Het eten is heerlijk en je hoeft je mooie hoofdje niet te breken over rijen met bestek, je eet gewoon met je handen en likt je vingers daarna af (of als niemand kijkt laat je ridder Peerbooms een van je vingertjes aflikken).
Oftewel: ridder Peerbooms en prinses Prinsilla hadden de tijd van hun leven.

Toen ze weer een avond rustig aan het liggen waren na een horizontale "dans", hadden ridder Peerbooms en de prinses over wat ze nog graag een keertje wilden zien. "Weet je?" zuchtte de prinses. "Ik zou zo ontzettend graag de zee een keer zien". Ridder Peerbooms, die ondertussen ook helemaal ondersteboven was van de prinses: ze was het leukste en mooiste prinsesje dat hij ooit gezien had, zei meteen: "das goed. Gaan wij op zoek naar de zee."

Dus bij de eerst volgende herberg vroegen ze wat de kortste weg was naar de zee. Oooh zegt de herbergier, das hier eigenlijk vlakbij nog een dagje rijden en je bent er. De volgende morgen stonden ze dan ook vroeg op en zadelden ze hun paarden (die ondertussen ook de beste vrienden geworden waren). Het pad was prachtig en naar mate de dag vorderde roken ze een steeds sterker wordende fris-zilte geur. Niet te beschrijven maar eigenlijk heel erg lekker.

Opeens waren ze bij het strand. Op de achtergrond rolden de golven over elkaar heen. De bootjes in het water dansden vrolijk op en neer. Nog nooit had de prinses zo iets moois gezien. Het duurde wel een uur (nou ja, misschien een minuut of 10 maar voor de prinses haar doen wel heel lang) voordat de prinses weer wat zei. "Weet je wat heeeel cool zou zijn?" Vroeg ze aan de ridder. Ridder Peerbooms keek haar vragend aan en zei, "wat?".

Ridder peerbooms heeft geluk

Gelijk toen de prinses wakker werd wist ze het: dit wordt een bijzondere dag! Vandaag zou de prins uit haar dromen, de prins op het witte paard (liever nog zilveren paard, de prinses had nogal grote wensen) langskomen en haar meenemen uit het kasteel.

Daarom was het ochtendritueel van de prinses deze dag uitgebreider dan normaal. Ze ging natuurlijk uitgebreid in bad (geholpen door haar vele dienstmeiden). Daarna werd haar haar gekamd. Ze zocht haar mooiste jurk uit, wat niet meeviel. De prinses verveelde zich namelijk vrij regelmatig en om zichzelf dan bezig te houden kocht ze jurken. Jurken in de uitverkoop, de duurste jurken, jurken speciaal voor haar ontworpen, de prinses had ze allemaal. 

En allemaal hingen ze in haar speciale jurken kleedkamer, de meeste nog nooit gedragen. Het was dus nogal een tijdrovend karwij om de mooiste jurk uit te zoeken. Maar uiteindelijk had ze toch DE jurk voor vandaag gevonden. Eentje waarbij haar borsten mooi uitkwamen, haar buikje mooi strak leek en haar billen, oeh la la. 

Daarna moest de prinses op zoek naar schoenen voor bij de jurk. Zoals een echte vrouw betaamd had de prinses ook een ruime collectie schoenen. Ruim genoeg om ze niet allemaal te kunnen herinneren maar uiteindelijk had ze ook de perfecte schoenen aan.

Rond een uur of 12 was de prinses dan eindelijk klaar om zich in haar torenkamer neer te zetten, haar lakens uit te gooien (niet dat de prinses van plan was daar zelf naar beneden te klimmen maar ze wilde dat de prins van haar dromen niet het idee zou hebben dat hij er makkelijk vanaf zou komen en de trap kon gebruiken) en te gaan zitten wachten.

Een uur later waren er al vele mensen langs komen rijden maar geen prins te bekennen. Een half uurtje later was er gelukkig wel wat te doen. Weer kwam een simpele ridder om haar hand vragen. Pffff, alsof de prinses ooooit met een ridder in zee zou gaan. Een ridder, zo last season vond ze dat. Maar goed, het was altijd leuk om een tijdje te spelen met zo'n ridder, totdat hij ervan overtuigd was dat ze voor hem zou gaan kiezen en hem daarna bruut weg te sturen. 

Hahahahahahaha, de blik op het gezicht van de ridder maakte haar hele dag bijna goed.

Rond een uur of 5 begon de prinses te geloven dat haar voorgevoel haar misschien voor had gelogen. Dat ook vandaag haar prins haar niet zou komen halen om mee te nemen naar zijn fantastische kasteel. Ze wilde net naar binnen klimmen om een jurk te bestellen waarvan de prins spontaan in katzwijm zou vallen toen ze in de verte een paard aan zag komen.

Helaas, toen het paard wat dichterbij was werd duidelijk dat het weer niet haar prins was maar een ridder. Hmmmmm, maar ja, een beetje met deze ridder spelen zou ook leuk kunnen zijn. Braaf ging ze dan ook weer zitten wachten tot hij zich voor zou stellen en om haar hand zou vragen.

Toen hij vlak bij was tuitte ze haar lippen voor een extra verleidelijk effect (ze had dat in het prinsessen handboek gelezen en tot nu werkte het altijd) zodat de ridder zich wel aan haar voeten moest werpen.

Ze deed haar ogen dicht (iets wat de mannen sowieso niet konden weerstaan) en wachtte tot hij zou stoppen.

Tien seconden later deed ze haar ogen weer open en zag ze nog net dat hij zijn helm aan tikte en verder reed. HIJ REED GEWOON VERDER! Wel verdorie, wat dacht die brutale ridder wel niet, dat zij niet goed genoeg was ofzo voor hem? 

Voordat ze goed en wel kon bedenken wat nu het slimste was (dit soort situaties stonden helemaal niet in het prinsessen handboek) had ze al Hee geschreeuwd.

Gelukkig, de ridder draaide zich weer naar haar om.....

Hij zette zijn paard stil voor het kasteel maar zei nog steeds niets. Een minuut lang staarden de ridder en de prinses elkaar aan zonder een woord te zeggen totdat de prinses zich niet meer in kon houden (geduld was nooit haar sterkste kant geweest). "Zeg, weet je wel niet wie ik ben?" 

In plaats van zijn excuses aan te bieden en door zijn knieën te gaan begon de ridder te grinniken. Wel verdorie, zo'n brutale vlegel had de prinses nog nooit ontmoet. Maar ze moest wel bekennen dat het best een knappe ridder was. Erg knap eigenlijk als ze goed keek.

"Waar ben je eigenlijk naar onderweg?" Verdorie, nou had de prinses alweer als eerste gesproken. Even leek de ridder te twijfelen en toen antwoordde hij: "nergens bijzonders eigenlijk. Ik was het thuis gewoon zat en dacht: ik ga eens een ritje maken" (ridders mogen af en toe best een leugentje om bestwil vertellen). 

Een verdomde lange minuut later waarin ze beiden niets zeiden en elkaar alleen aan het aanstaren waren opende de ridder zijn mond: "als je wilt mag je best meerijden".

Natuurlijk kon de prinses hier niet op ingaan. Wat dacht hij wel niet? Dat ze zo makkelijk was? Maar een of andere manier kwam er uit haar mond: "als je een momentje hebt, ik ben zo beneden". En voor ze het wist had ze haar vader en moeder gedag gezegd (die erg blij waren dat de prinses eindelijk vertrok), haar paard uit stal gehaald en reed ze naast de ridder op weg naar het onbekende....

Het landschap werd al snel wild, de kleuren waren bijna oogverblindend, het pad kronkelde alle kanten op en de prinses en ridder peerbooms? Die hadden alleen nog maar oog voor elkaar....

Ridder peerbooms vindt zijn prinses

Het was ridder peerbooms intentie echt niet om zo lang te blijven maar het was zo gezellig in de herberg. De herbergier bleek naast uitstekend bier ook heerlijk eten te serveren (stiekem was de herbergier aan het oefenen om mee te doen met de eerste herbergiers first masterchef). Bovendien was het een drukte van jewelste in de herberg en dat bleek erg, erg, erg gezellig te zijn.

De dagen begonnen met een stevig ontbijt voor de barre tochten die de gasten te wachten stonden. Na het ontbijt werden de tassen gepakt, dan kwam iedereen bij elkaar om afscheid te nemen en voordat je het wist zaten ze allen weer aan het bier te roepen om de lunch en besloten ze dat hun tocht nog wel een dagje wachten kon.

Maar nu was het de hoogste tijd dat de gasten weer vertrokken. Dit had misschien ook wat te maken met dat de herbergier er wat genoeg van had, gasten hebben is best leuk maar pffff, na een paar dagen had hij wel weer wat behoefte aan rust in zijn herberg. Zijn toprecepten had hij allen met succes uitgeprobeerd en zijn vrouw begon steeds meer praatjes te krijgen. De herbergier had namelijk een erg leuk vrouwtje en niet onbelangrijk, ze zag er nog eens erg goed uit ook. En dit laatste viel niet alleen de herbergier op maar ook zijn gasten. En je begrijpt, hoe meer het bier vloeide, hoe meer de praatjes over de tafels vlogen. Praatjes die de vrouw van de herbergiers hoofd een beetje op hol bracht. Dus nu als de herbergier klaar was met zijn werk vond zijn vrouw dat hij (net als zijn gasten) ook een beetje aandacht aan haar kon schenken. Daar zit je na een dag werken toch niet op te wachten? Dus op een morgen besloot de herbergier (nadat hij weer een nacht had moeten praten met zijn vrouw en erger) dat het klaar was. Hij maakte een schamel ontbijt klaar en daarna meldde hij dat het bier op was.

Een half uur later was het zover, alle gasten zaten op hun paard om hun weg te vervolgen. Zo ook ridder peerbooms.

Van de gasten had hij vernomen dat er inderdaad nog wel een prinses te vinden was. Het was alleen nogal een ehm, lastig prinsesje. Zeg eigenlijk maar gewoon arrogant. Er waren al heel veel ridders, prinsen en anderen geweest maar de prinses was nog nooit haar toren uitgeklommen. Maar, wie niet waagt die niet wint en ridder peerbooms had ook helemaal geen zin om al naar huis te rijden dus besloot hij gewoon de weg te vervolgen.

Ook het paard van ridder peerbooms had een paar heerlijke dagen gehad. Hij had wat hooi gekauwd, zonder geklets aan zijn hoofd. Hij had wat rondgelopen, zonder geklets aan zijn hoofd. Hij had wat geslapen en als hij zin had had hij een praatje aangeknoopt met zijn mede paardjes. Maar nu was ook het paard wel weer toe aan wat actie. Dus met frisse zin ging hij in volle galop op weg naar ridder peerbooms zijn prinses.

Diezelfde avond kwamen ze op een mooi aangelegd pad. Eentje die aan het eind een kasteel had staan. Op het moment dat ridder peerbooms wat dichterbij kwam zag hij een leuk prinsesje in de toren zitten. Hij had natuurlijk goed geluisterd naar de verhalen van zijn mede reizigers in de herberg dus hij besloot het eens anders aan te pakken dan al zijn voorgangers.

In plaats van gelijk naar de prinses te gaan en zich voor te stellen besloot hij dat het beter was om de prinses zich te laten voorstellen. Dus hij reed naar het kasteel, tikte tegen zijn helm en reed verder. Een spannende halve minuut later hoorde hij: "Heee!"
Stiekem glimlachend draaide hij zijn paard en keerde om.